Ergenlik döneminde okuldan ya da evden uzaklaşma davranışları zaman zaman görülebilen ve farklı nedenlerle ortaya çıkabilen durumlardır. Bu dönem, bireyin kimlik arayışı içinde olduğu, kendisini ve çevresini yeniden anlamlandırmaya çalıştığı bir geçiş süreci olarak değerlendirilir.
Evden kaçma davranışı; gencin yaşadığı duygusal zorlanmalar, aile içi iletişim sorunları ya da kendisini ait hissedememe duygusuyla ilişkilendirilebilir. Ergenlik sürecinde birey, yaşadığı problemlerle baş etmekte zorlandığını düşündüğünde, içinde bulunduğu ortamdan fiziksel olarak uzaklaşmayı bir çıkış yolu olarak görebilir. Aile yapısındaki değişimler, iletişim kopuklukları, güven ilişkilerinin zedelenmesi ve gencin kendisini anlaşılmamış hissetmesi bu davranışla birlikte ele alınan etkenler arasında yer alır.
Okuldan kaçma ise, öğrencinin ders saatleri içinde okul ortamında bulunmaması durumunu ifade eder. Bu davranış; okul ortamına yönelik kaygılar, akran ilişkilerinde yaşanan zorlanmalar, okul iklimiyle ilgili olumsuz deneyimler ya da aileden kaynaklanan baskı algısı ile ilişkili olabilir. Bazı durumlarda okuldan kaçma, gencin yaşadığı başka bir sorunun dışa yansıyan bir göstergesi olarak değerlendirilir.
Okuldan veya evden kaçma davranışları tek bir nedene indirgenemez. Her gencin yaşadığı durum, içinde bulunduğu aile yapısı, sosyal çevre ve bireysel özellikler doğrultusunda farklılık gösterebilir. Bu nedenle davranış, yalnızca sonuç üzerinden değil; gencin yaşantısı ve koşulları dikkate alınarak ele alınır.
Bu başlık altında paylaşılan bilgiler, başlık ile ilgili genel bir çerçeve sunmayı ve farkındalık oluşturmayı amaçlamaktadır. Tanı, tedavi, teşhis yerine geçmez.