Birçok çift ilişki zorlandığında “cinsellik yaşarsak her şey normale döner” diye düşünür. Oysa cinsellik çatışmayı çözmez; yalnızca bir süreliğine bağ kaybının acısını uyuşturabilir. Bu nedenle duygusal temas eksikse cinsellik geçici yakınlık sağlar ama kalıcı onarım sağlayamaz. Çünkü arzu, bedenle değil güven duygusuyla beslenir.
Bazı çiftler sorun yaşadıklarını kabul etmek yerine cinselliği “ilişkinin iyi olduğuna dair kanıt” gibi görmeye çalışabilir. Bu durumun altında çoğu zaman şu korku vardır:
“Eğer yakınlık kaybolursa, bağ tamamen kopacak.”
Bu nedenle temas, bir arzu ifadesinden çok “bağımız hâlâ duruyor mu?” yoklaması gibi bir anlama gelebilir. Ancak ilişki konuşulmadan, duygular anlaşılmadan, kırgınlık onarılmadan yaşanan cinsellik; duygusal boşluğu dolduramaz.
Cinsellik, çözümün kendisi değildir; aslında sağlıklı bir sevgi bağının sonucu olarak ortaya çıkar. Birçok ilişkide “cinsel isteksizlik” sanılan şey aslında duygusal olarak korunma davranışıdır. Beden geri çekilir, çünkü kişi duygusal olarak cinselliğe hazır değildir. Bu geri çekilme reddetme değil; “yaralıyım, temas bana ağır geliyor” sinyalidir. Yakınlık ihtiyacı hala vardır ama ; bunu karşılamanın yolu o an için cinsellik değil duyguların konuşulup anlaşılmasıdır.
Gerçek bir problem çözme davranışı , her iki tarafın kendisini duygusal anlamda güvende hissetmesi ile olur. Bağ güçlendiğinde cinsellik, “ilişkiyi kurtarmak için kullanılan bir araç” olmaktan çıkar; iki kişinin birbirini yeniden seçtiği samimi bir temas haline gelir. Bu yüzden cinsellik sorunları kapatmaz; tam tersine, çözülmüş sorunların doğal sonucudur.